,
het beschermingsmechanisme
Dissociatie is een verstoring of verandering in verbinding: met herinneringen, lichaam, gevoel, omgeving of identiteit. Het kan mild zijn, maar ook ingrijpend en ontregelend.
Iedereen kent lichte vormen van dissociatie: op de automatische piloot thuiskomen en niet meer precies weten hoe de rit ging. Bij dissociatieve stoornissen is die loskoppeling sterker, vaker aanwezig of meer verbonden met trauma en stress.
Voor sommige mensen is dissociatie ooit een manier geweest om te overleven. Als een situatie te veel was om volledig mee te maken, kon afstand voelen als bescherming. Later kan hetzelfde mechanisme blijven optreden, ook wanneer het niet meer handig of veilig voelt.
Dissociatie is niet niets voelen. Soms is het juist: te veel voelen, en ergens in het systeem gaat het licht dimmen om verder te kunnen.
Veel mensen gebruiken grounding: rustig benoemen waar u bent, iets kouds vasthouden, voeten stevig op de grond zetten, hardop vijf dingen in de kamer noemen, of contact zoeken met een veilig persoon. Dit zijn algemene ideeën, geen behandeling. Wat werkt verschilt per persoon.